Η Λόλα έφυγε….
Η Λόλα η πρασινομάτα!
Η Λόλα του πέτρινου σχολείου!
Η Λόλα της γειτονιάς!
Η Λόλα αγαπημένη αδέσποτη της πόλης για 16 περίπου χρόνια!!!
Τον Φεβρουάριο του 2013, ήταν ήδη 4 ετών, όταν γέννησε και μας ειδοποίησαν, τότε, μέσα σε επιχείρηση, φιλοξενήθηκε εκεί για λίγο και στειρώθηκε από δωρεές πολιτών!
Η φιλοξενία της στο καταφύγιο του δήμου κρατούσε λίγο, καθώς ήταν ατίθασο πνεύμα που δεν φυλακίζεται… Το κλουβί δεν το άντεχε….
Όλα αυτά τα χρόνια ζούσε ήσυχα έξω παρέα με τον Μπέμπη ή Καφετούλη, τον χειμώνα αναζητούσε την ζεστασιά στο σπίτι της Νόρας, άλλοτε την έβλεπες στα χαλάκια των καταστημάτων και συνήθως κάποιος περαστικός την σκέπαζε με κάτι μην κρυώνει!!
Κάποια στιγμή η καρδιά του Μπέμπη τον πρόδωσε…. έμεινε χωρίς το παρεάκι της…
Μεγάλωσε όμως και η ίδια και τα προβλήματα ξεκίνησαν…
Παραπατούσε, δυσκολευόταν να σηκωθεί, να διασχίσει το δρόμο, τα πόδια της δεν την βαστούσαν…
1 χρόνο πριν την πήραμε στο καταφύγιο, μη τυχόν τραυματιστεί, μη τυχόν την χτυπήσει αυτοκίνητο…
Προσπαθήσαμε να την βοηθήσουμε όσο το δυνατόν με τα αρθριτικά της που την ταλαιπωρούσαν, τελευταία όμως ήταν αδύνατο να σηκωθεί μόνη της, αγκαλιά να βγει στον ήλιο που τόσο αγαπούσε, με βοήθεια να φάει ή να πιει….
Και μια μέρα η πρασινομάτα, αποφάσισε να φύγει, να βρει το φιλαράκι της, τον Μπέμπη…
Αγαπήθηκε από πολύ κόσμο όσο ζούσε στο δρόμο , όμως κανένας έναν χρόνο τώρα δεν την επισκέφτηκε, (ξεχάστηκε),μόνο ένας δάσκαλος που ήρθε κάποια στιγμή να υιοθετήσει ζωάκι, την είδε κι αυτή κουνούσε ουρίτσα χαρούμενα!
Ήταν τυχερή μα συνάμα άτυχη. Αγαπήθηκε από πολύ κόσμο στον δρόμο, ουσιαστικά όμως ποτέ αρκετά ώστε να ζήσει σε ένα σπίτι που θα τη φρόντιζε μέχρι να κλείσει τα μάτια της.. κάναμε ότι μπορέσαμε για σένα Μπουμπουλίνα μας. Μπορείς να τρέξεις ξανά χωρίς να πονάς πια…
Πτολεμαΐδα